English
homeimg
Terugblik

“Laten we onszelf niet langer voor de gek houden: het gaat om de zin van ons leven in de toekomst die ons wacht. Wij weten niet wie we zijn, als wij  niet weten wie wij zullen zijn. Laten we onszelf herkennen in die oude man, die oude vrouw. Dat is noodzakelijk als wij ons totale mens-zijn willen aanvaarden. Dan zullen wij op slag onze onverschilligheid laten varen tegenover het ongeluk van de hoge leeftijd, we zullen ons erbij betrokken voelen – het gaat om onszelf.”
Uit: De ouderdom, Simone De Beauvoir, 1987 (Vertaling van La Vieillesse, 1970)

Huis Perrekes vzw werd in 1986 opgericht vanuit persoonlijke drijfveren van een groepje jonge idealisten, de confrontatie met de ziekte ‘dementie’ en de toen onaangepaste opvangmogelijkheden. Er werd intens gezocht naar een passende woonvorm voor mensen met dementie. Er werd meegeleefd in tal van rust- en verzorgingstehuizen in binnen- en buitenland. Uitwisseling met de gehandicaptensector waarin het genormaliseerd wonen reeds concreet geïntegreerd was en een literatuurstudie inzake normalisatie en socio-therapie maakten dat men op 16 juni 1986 van start is gegaan in het vandaag noemende ‘Zonne-Huis’. Er werd een kernachtige visie ontwikkeld waarin de belangrijkste begrippen, die vandaag nog gangbaar zijn, vermeld stonden.
Huis Perrekes werd officieel geopend door Rika Steyaert, voormalig Minister van Welzijn, die het Huis prompt uitriep tot pilootproject.
In die zin is de werking van Huis Perrekes van in den beginne onderwerp geweest van studie en discussie.

De ervaringen van het Zonne-Huis werden steeds getoetst, geëvalueerd en er werd steeds met de inspecterende overheden in communicatie getreden.
Vanuit deze communicatie met alle actoren is het Holle- en het Blomme-Huis geconcipieerd en gebouwd.

In 1997 en 1998 zijn de eerste bewoners daar komen wonen.

back
webmail
© 2015 Thomas Vleeshouwers